Od koniuszków palców, iskierka z lewej,

Po skrzydło z drugiej strony, krawężnik, 

pięta za twoją, opalone niebo mruży

się, powoli tylko, ale z zawzięciem,

oporem, potem, siłą, tak i już, prószy,

a wzlatuje, ćwierczy, czerwienieje, 

rozpościera ją niedrgnięcie własną

w istocie, a niby dzieli się, przegląda

w klatce, oh, rozkoszy, tyle własności

w tej wspólności, tyle oddzielności

w bliskości twojej

i mojej.

Nie będę tęsknić za tobą,

nie chcę, nie chcę tęsknić

za tobą.