byłam zbudowana z

wiecznego światła

morskiej otchłani

wiekowych pni

gór

żyznej ziemi

został ze mnie lichy kwiat

o ledwie otwartym kielichu

opuszczonym liściu

podsuszoną łodyżką

ledwie

słyszalnym

zapachu

wątłej

woni

szeptu

ochrypłym

aromacie

syku