Drżące

śnieżnobiałe skrzydła,

spada na nie para łez,

kilka drobnych płatków śniegu.

Czerwone

łagodne oczy

wypatrują wśród chmur - nieba.

Wśród mroźnych łez - zranionych.

Delikatny

wznosi skrzydła.

Falują, połyskując

tysiącami lodowych igiełek.

Chce się wzbić

w powietrze zalane mrozem.

Pocieszyć świat

bosko natchnionym głosem.

Leć, 

niczym motyl.

Walcz, 

proszę

walcz.

It's too cold outside

for angels to fly.

 Ed Sheeran

Za oknem

opadają liście, a

zima się zbliża.

W środku

opadają emocje, a

pomiędzy zima się zbliża.

Nie widzę

ciepłego słońca, a

wspomnienie o tym

sprawia, że czuję chłód.

Nie widzę

ciepłego uśmiechu, a

wspomnienie o tym

sprawia, że czuję ból.

Coraz bliżej chłodu,

nadchodzi zima, a

ona zamrozi świat.

Coraz bliżej chłodu,

idzie samotność, a

ona zamrozi serca.

Lato, tęsknię za tym ciepłem,

za tym słońcem,

za twym pięknem.

Zima idzie szybkim krokiem

razem z pustką,

razem z mrokiem.

Jak pierwszy śnieg,

pierwsze łzy.

Zimno mi.

Po cichu

rozmawiamy

czasem.

W cieniu

zerkamy

na siebie.

Nikt nie wie

oprócz

 nas.

Nikt

oprócz

nas.

Czuję

lecz bez

zmysłów.

Nie ma czasu

ani miejsc.

Jest ciągle pomiędzy.

Nie wiem, co.

Wytłumacz

mi.

Imię masz dziewczęce,

głos również kobiecy,

lecz słowa zupełnie inne.

Do dziewczyny niepodobne. 

Często nietaktownie,

zawsze z przekleństwami,

rzadko po cichu,

ale czasami słyszę troskę.

Wszyscy mają patrzeć,

zawsze jesteś wszędzie.

"Znów błaznuje" mówią,

jednak widzę, jak się peszysz.

Znowu luźne spodnie,

"nie dba o wygląd" mówią.

Ale przecież właśnie widzę

jak poprawiasz krótkie włosy.

Imię masz dziewczęce,

ale kto cię tak nazywa?

Każdy widzi jak chłopak

w ciele dziewczyny się ukrywa.